Verslagen van activiteiten

“Het stemt vervullend en tevreden wanneer je je leven gebruikt om van de wereld een betere plek te maken en zo veel goeds te doen als je kan. Je kan dan voelen dat je iets waardevols hebt gedaan door te bestaan. Je hebt het verhaal van de wereld een klein beetje beter gemaakt dan wanneer je niet had bestaan.” Peter Singer

Anana (Georgisch sprookje)
Averbode, 23 – 10 – 2016

“Ieder is vrij zich uit te spreken. Ieders mening wordt gerespecteerd. Dat geeft een fijn gevoel.”

Voortaan gaat het sprookjesmoment in Averbode en Westerlo door op zondagochtend. Dat is een mooi moment om stil te staan bij een sprookje, en bij je eigen levensweg, bij je innerlijke leven. Dat moment past voor een aantal mensen beter dan de vrijdagavond.

Hoe Jan Pannenkoek aan zijn bruid kwam (Frans sprookje)
Brugge, 19 februari 2016

Ik mijmer nog na over de sprookjesavond bij Luc. We waren met een klein groepje, maar het gesprek was zeer geanimeerd en het sprookje over Jan Pannenkoek bracht hem en ons tot bij de Franse koning in Parijs. Maar Jan is niet onder de indruk. Zijn tocht door de wereld heeft hem dichter bij zichzelf gebracht. De stok (iemand zegt: de staf, de toverstaf), de fluit (De Toverfluit) de pet en vooral het magische tafelkleed van zijn lieve Mary hebben in hem een transformatie teweeggebracht en hem toegelaten nieuwe kwaliteiten te ontplooien. Het is wonderbaarlijk!
Het is ook wonderbaarlijk hoeveel rijkdom er schuilt in zo’n eenvoudig verhaal! We waren zeker nog niet uitgepraat.

Er ontstond ook een nieuw idee op het einde van de avond. Je kan daarover lezen op de nieuwe pagina “Geïnspireerd schrijven en spreken”.

 

Mariatta en haar kind (Kalevala proza-uitgave van het Finse heldenepos)
Brugge, 11 december 2015
Het beeld dat het sterkst bij ieder leefde, was de zoektocht van Mariatta naar haar kleine Goudappeltje. Iemand in de groep vertelde hoe zijn kind was weggelopen en hoe zijn vrouw en hij ongerust waren geweest zolang ze het niet teruggevonden hadden. Ieder voelde zich zeer betrokken  bij dit beeld en bij het hele verhaal, want alle deelnemers waren ook ouders.

 

Waarom nam Mariatta in geen slede plaats, wanneer deze door een merrie  getrokken werd, die bij een hengst was geweest? Waarom is Mariatta zo rein en kuis? Ze is niet tegen seksualiteit, want ze droomt van het leven met een man. Maar ze is voorzichtig met het nieuwe, kwetsbare leven dat in een dier kan zijn ontstaan als het vrouwtje bij het mannetje is geweest.

 

Mariatta wordt zwanger door het eten van een vossebes. Betekent de vossebes hier geestelijk voedsel, dat Mariatta vervult? De deelnemers vertellen over de betekenis van zwanger worden, zoals het is voor een vrouw, en ook voor een man. Misschien behoudt een vrouw toch haar reinheid en onschuld als ze met een man is samengeweest. De zwangerschap door de vossebes is hiervan een beeld. Het zegt ook dat het een heel bijzondere zwangerschap is en een bijzonder kind.

 

Mariatta vindt nergens plaats in de sauna om te bevallen. Ze wordt weggestuurd omdat ze geen man heeft. Ze moet in een paardenstal bevallen en warmte krijgen van het paard.  Het hele verhaal doet denken aan het Christelijke kerstverhaal.

 

Dan verdwijnt het kleine zoontje van Mariatta en zij is vol verdriet over haar oogappel. Ze zoekt overal en vraagt ook hulp aan de sterren, de maan en de zon. Ster en maan willen haar niet helpen, omdat ze zelf ook zo’n ‘ellendig lot’ hebben. De zon echter helpt Mariatta graag want zij zegt dat haar eveneens een ‘heerlijk lot’ ten deelgevallen is. Hoe kan iemands lot tegelijk goed en slecht zijn, tegelijk moeilijk en gemakkelijk? Er wordt verteld over het eigen lot.

 

Het kind wordt op jonge leeftijd koning gezalfd en heerst over Karelië. Hij brengt iets nieuws in de wereld en de tijd van Vainemoinen , de zanger – tovenaar uit de grijze oertijd is voorbij. Maar hij blijft paraat om terug te komen als het nodig is.

 

© Myriam De Keye, biografisch consulent en ‘verhalenvrouw’

 

De oude alchemist (sprookje uit Burma) Brugge en Averbode
Dit sprookje gaat over de alchemie, waarin de jongen bedreven wil worden. Zijn doel is lagere elementen om te zetten in goud. In de groep worden veel voorbeelden gegeven uit het dagelijkse leven. Goud is een hoger metaal. Iemand ziet er het levensgeluk in. Goud roept ook ‘geld’ op en daaraan is soms gebrek en in deze tijden steeds meer. Er worden jongensdromen verteld en jongensangsten en allemaal kunnen zij een aanzet zijn voor een alchemistisch proces.

 

De wijsheid van de oude man bestaat hierin dat hij de taal van zijn jonge schoonzoon spreekt. Zo begrijpen ze elkaar en komen dichter bij elkaar. De vader zegt dat er nog tweehonderd pond moet verzameld worden van het zilverachtig poeder op bananenbladeren. Hij zelf kan dit werk niet meer voltooien. Maar zijn schoonzoon heeft dezelfde idealen en zal het vele werk op zich nemen.

 

Het is fijn dat de vader hem een steuntje in de rug geeft, door geld te schenken en de zoon toe te laten zijn eigen dromen te volgen. De zoon werkt van dan af met grote zorg en enthousiasme in de bananenkweek.

 

Ieder vertelt iets over zijn /haar eigen alchemistisch proces: bv verf en kleur samenvoegen tot een mooi schilderij. In de alchemie gebeurt een wonder: het lagere wordt omgezet in goud, het hogere. Van lood tot goud, dat is de taal van de alchemie. Lood heeft te maken met dood, van lood worden immers kogels gemaakt. En goud is levenskracht en rijkdom, spiritueel of materieel. Er is dan een transformatie gebeurd.

 

Het sprookje heeft een verrassend einde dat ik hier niet wil vertellen.

De vrouw en de man leven nog lang en gelukkig en ze houden hun wijze vader in ere als ‘de wijste van alle alchemisten’.

 31-10-2015

© Myriam De Keye, biografisch consulent en verhalenvrouw

 

 

Van de visser en zijn vrouw (Grimm)                             Brugge, 20 maart 2015
Het is Wereldverteldag en het thema is ‘wensen’.
In een groep volwassenen praten we over de beelden van het sprookje en wat ze oproepen bij ieder.
Het is goed de vervulling van je wensen na te streven, maar er moet een evenwicht zijn tussen het mentale en het gevoelsleven. Dat laatste wordt hier gesymboliseerd door de zee. De zee wordt steeds donkerder en woeliger, tot het zo erg stormt dat de man zijn eigen stem niet meer kan horen.  Het is goed om bij het wensen rekening te houden met wat mogelijk is, met de realiteit. En de vervulde wens moet geïntegreerd worden in het leven, dat betekent bv dat men er kan van genieten.
De luisteraars menen dat de man in het sprookje mee ‘schuld’ heeft aan de onmogelijke ontwikkelingen, omdat hij telkens de wens van zijn vrouw gaat overbrengen naar de betoverde vis, alhoewel hij voelt dat het niet goed zal aflopen. De vis zelf, die elke wens ogenblikkelijk vervult, lijkt wel de duivel, zegt iemand. Het zijn allemaal materiële wensen die de vrouw heeft. Ze streeft macht na, ze is gedreven door begeerte. Eerst wenst ze een hutje, dan een slot, dan wordt ze koning, keizer, paus, de goede god! En bij die wens zit ze weer met haar man in de po, waar het stinkt en vuil is. Blijkbaar is slechts dat wat werkelijk bij hen hoort. ‘Van de visser en zijn vrouw’ is een waanzinnig verhaal, dat ons wel kon vermaken.

Verslag: Myriam  De Keye , biografisch consulente  en ‘Verhalenvrouw’

Gelukkige Hans (Grimm)                                  Brugge, 17 mei 2013
Thema: Wat is een ingewijde?
De meningen zijn verdeeld. Is Hans iemand die door het leven een inwijding krijgt? Enkele van zijn kwaliteiten zijn tevredenheid, vreugde, onschuld en onbezorgdheid. Of is hij een dwaas zonder ruggengraat? Maar ook de Tarotkaarten tonen de dwaas of het kind dat op weg gaat in het leven om ingewijd te worden.
Hans heeft zeven jaren gewerkt, of misschien wel een heel leven. Dan vraagt hij zijn loon en hij krijgt een klomp goud voor zijn eerlijkheid en trouw. Hij draagt de klomp op zijn schouder en kan zijn hoofd niet rechthouden. Hij ruilt de klomp voor een paard en ruilt steeds meer in zijn nadeel zodat hij niets overhoudt. Behalve zijn vreugde en dankbaarheid. Bevrijd van alle lasten snelt hij naar huis, naar zijn moeder. De materiële klomp goud is innerlijk goud geworden.
Het sprookje kan ook gezien worden als de overgang naar de geestelijke wereld, door de dood heen. Als je aan het einde van je leven komt, is de materiële wereld steeds minder belangrijk.Dit sprookje roept de vraag op hoe wij met de aardse goederen omgaan. Ruilen kan je zien als een spel. Tegenwoordig kan je ook ruilen of ontvangen in weggeefwinkels.
Men kan in veel zaken ingewijd worden. De inwijding brengt kennis en ervaring met zich mee. bv: een inwijding in de boerenstiel, een inwijding door het moeder worden, een inwijidng door ziekte en door het leven zelf. Iemand zegt: Ik denk dat Hans, juist door zijn kwaliteiten, iedereen in zijn eigen wijsheid laat. Hij prijst zich gelukkig omdat hij als een kind in het leven staat. Wat dom lijkt in de ogen van velen, is onschuld die de weg wijst naar waar je thuishoort.
Verslag: Myriam De Keye