Feest 10 jaar

De Levensweg vzw 10 jaar!

Dat wilden we vieren.
Enkele sfeerbeelden van het feest
feest099

We nodigden alle mensen die onze nieuwsbrief ontvangen, uit om deel te nemen aan het feest te Merksplas.
Daarvoor konden ze zich inschrijven, want de plaatsen waren beperkt.
Op 4 oktober 2014 was het zover. Het was een stralende nazomerdag en we konden in de tuin zitten.
Bestuurder Hugo bracht een toast uit.
Myriam las het sprookje ‘Solvej en de draak’, uit ‘De drie bruiloftsgaven’ en interpreteerde het vanuit de ervaringen in 10 jaar De Levensweg.
Ze vertelde hoe de vzw tot stand kwam en hoe ze vele mensen ontmoette.

Het kwartet, georganiseerd door Els Wijnen, zong passende liederen.
De teksten stonden op papier en ieder kon ze meenemen, net als de antwoorden die Myriam gekregen had op de vraag ‘Wat betekenen sprookjes voor mij?’
Er was een lekker dessertenbuffet en er was tijd voor ontmoeting.
Het was een innig feest, een stijlvol feest en
een feest vol liefdevolle en warme ontmoetingen.
‘Het was super!’

Wat betekenen sprookjes voor mij ?

Sprookjesmoment

Even wegduiken uit het leven van
alle dagen
om terug stil te staan
bij waar het om draait.
Het leven kan en
mag een sprookje zijn.

Het is een spiegel
die ons geruststelt
dat alle figuren
sprookjesfiguren mogen
zijn.

De fijne,
de mooie,
de lelijke,
de bangelijke
en de gruwelijke.
Wie we ook zijn
op welk moment ook
er is altijd een uitweg
en een happy end.

Wat de gruwel
ook was.
Het licht schijnt
aan het eind
en het is imaginair
maar
herkenbaar
werkelijk
ECHT. (Leen)

 

Sprookjes geven menselijke, dierlijke, engelachtige… gedaanten aan de gevoelens, ideeën en verlangens die me innerlijk beroeren. Zo maken ze me bewuster van wat die me willen duidelijk maken.

Sprookjes confronteren me ook op een zachtaardige manier met mijn eigen falen, met mijn zwakheden, met mijn laksheid, lafheid soms. Omdat al die beschamende kwaliteiten op personages in het verhaal geprojecteerd zijn, kan ik het aan om ze in het gezicht te kijken, ze terug te koppelen naar mezelf en de held te volgen in zijn pogen hen te overwinnen. Dan beschouw ik de verschillende wegen die hij uitprobeert als evenzoveel aanwijzingen die me kunnen terugvoeren naar de stralende, zuivere kern in mezelf.

Soms word ik diep geraakt door de wijsheid die een sprookje in zich draagt.

Die ontroering maakt dat die wijsheid wortel schiet in mijn geest en hart. Zo’n wijsheid ligt dan waakzaam te wachten tot er op haar beroep wordt gedaan. Ze is altijd beschikbaar. Ik beschouw een goed sprookje dan ook als de kleine broer of zus van de grote mythen van de mensheid. Net als die laatste inspireert het ons, om ons op te richten en te blijven streven naar onze hogere spirituele mogelijkheden. Net als die laatste roept het ons op om niet te versagen tot het uiteindelijke doel bereikt is. (Nicole)

 

Sprookje

Zij luistren beiden naar een oud verhaal,

Wondere dingen komen aangevlogen,

Zichtbaar in hun verwijde ogen,

Als bloemen, drijvend in een schaal.

 

Er is een zachte spanning in hun wezen,

Zij zijn verloren en verzonken in elkaar,

Het witte en het blonde haar,

geloof het maar, geloof het maar,

Alles wat zij vertelt is waar,

En nooit zal je iets mooiers lezen. (Vasalis)